Με αφορμή ένα θάνατο

Χτες το βράδυ βρισκόμουν στο ΠΠΙΕΔ. Η θερμοκρασία πολύ μεγάλη, αν και ο ήλιος είχε δύσει από ώρα και ο χώρος βρίσκεται μέσα στο καταπράσινο άλσος. Μερικές εκατοντάδες συμπολίτες μας βρίσκονταν εκεί για να παρακολουθήσουν μια υπέροχη συναυλία. Μέχρι αργά το βράδυ ένας ενοχλητικός θόρυβος έκανε τα κεφάλια να γυρνάνε κάθε τόσο – τα απορριμματοφόρα επέστρεφαν από την εργασία τους στο σταθμό του Δήμου που βρίσκεται μερικά μέτρα πιο πέρα. Κάποιοι συμπολίτες μας είχαν βάρδια και σκληρό καθήκον να αδειάσουν τους κάδους που αυτές τις μέρες της κινητοποίησης γέμισαν υπέρμετρα.

Δύσκολη βάρδια, με θερμοκρασίες που περνούν τους 40 βαθμούς και αναγκάζουν οχήματα και προσωπικό να εργάζονται στα όρια αντοχής. Κάποια οχήματα δεν αντέχουν και βγάζουν ζημιές που τα καθηλώνουν, δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο την έτσι κι αλλιώς δύσκολη αποκομιδή αυτού του υπερβολικά αυξημένου όγκου σκουπιδιών.

Δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Δήμο Ζωγράφου, δεν είναι μόνο τα οχήματα που λυγίζουν, μα και οι άνθρωποι… Μια εργαζόμενη δεν πρόλαβε να ανέβει στο απορριμματοφόρο και κατέρρευσε, παρά τις προσπάθειες των συναδέλφων της να την σώσουν.

Γιατί άνθρωποι είναι αυτοί που κάνουν την αποκομιδή. Άνθρωποι με προβλήματα, άνθρωποι με ανάγκες, άνθρωποι με συγκεκριμένες αντοχές. Κι επίσης άνθρωποι που λίγες μέρες πριν κατέβηκαν σε κινητοποιήσεις για να κρατήσουν τις θέσεις εργασίας τους, ή για να μην απολυθούν οι συνάδελφοί τους.

Ας έχουμε στο νου μας αυτούς τους ανθρώπους που φροντίζουν για τη δημόσια υγεία, όταν διαμαρτυρόμαστε γιατί στη γειτονιά μας δεν είδαμε ακόμα απορριμματοφόρο. Κι ακόμα όταν αφήνουμε -εν μέσω κινητοποίησης και άρα αδυναμίας αποκομιδής- ογκώδη αντικείμενα επάνω στα ήδη συσσωρευμένα οικιακά σκουπίδια, πολλαπλασιάζοντας το βαθμό δυσκολίας της αποκομιδής. Ας σκεφτόμαστε την συνάνθρωπό μας που «έπεσε στο καθήκον» όταν γράφουμε στο fb «έλεος» στοχοποιώντας έναν κλάδο που παλεύει να μας καθαρίσει αποδεκατισμένος (σε μισθούς και ανθρώπινο δυναμικό) από τα μνημόνια, σε ανασφάλεια, με τα βαριά και ανθυγιεινά να είναι σε αμφισβήτηση και υπό κατάργηση, με την εργασία τους να μπαίνει συνεχώς σε αμφισβήτηση από τον «καλό» ιδιωτικό τομέα που καραδοκεί να αναλάβει το έργο από τους δήμους.

Σε τέτοιες εποχές που δεχόμαστε όλοι τεράστια επίθεση στην ποιότητα ζωής μας από τις μνημονιακές πολιτικές, ας δείχνουμε τουλάχιστον αλληλεγγύη κι ας μη χάσουμε την ανθρωπιά μας. Τα σκουπίδια στους δρόμους τα συσσώρευσαν κακές πολιτικές κι όχι κακοί εργαζόμενοι. Ας τα βάζουμε με αυτές, ας αναζητούμε τις αιτίες κι ας μη μένουμε στην επιφάνεια. Ούτως ή άλλως οι εργαζόμενοι που κινητοποιούνται είναι οι ίδιοι που θα μαζέψουν το σύνολο των σκουπιδιών από τους δρόμους. Ας τους σεβαστούμε!

Γιώργος Κατερίνης

Μοιραστείτε το: Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *